İnsanız ve şeşer beşeriz.Mutlaka umutsuzluk yaşadık ve belki ilerdede yaşayacağız.Beni umutsuzluğa düştüğümde ordan çıkaran müthiş bir moral ve motivasyonla dolduran bir şiir var.Sizlerle paylaşmak istedim.İstiklal marşı şairimiz Mehmet Akif Ersoy'un bir şiiri."Atiyi karanlık görerek azmi bırakmak" Umut ve yeis'i anlatmış.Umudun iyileştiriciliğini yeis'in nasıl bir batak olduğunu bizlerin neler yapmamız gerektiğini bir miras gibi bırakmış bizlere. Bende her insan gibi yei

Hayatta bazen her şey istediğimiz gibi gitmez.Hayallerimizle gerçekler arasındaki fark açıldıkça acı çekeriz.Bazen düşeriz manevi olarak.Benim hayatımda beni en çok üzen manevi yatırımlarımın boşa çıkması oldu. İnsan bazen manevi hedefler içinde isteklerinden vazgeçer ödün verir.Sonuçta yaşanması mümkünken yaşayamadığı mutluluklar ise onu üzer.Elinden gelen her şeyi yapmışsındır ama yatırım yaptığın kişi senin fedakarlıklarını nelerden ödün verdiğini anlamaz takdir etmek yeri

INKŞO

Belki şehre bir film gelir bir güzel orman olur yazılarda iklim değişir Akdeniz olur hadi gülümse. Bir başkadır şimdi Akdeniz kışın daha güzeldir. Sakindir sokaklar turistler çekilmiştir varsa da yaza göre azdır.Denizin kokusu insanın içini açar. Seyredince derdin tasan kalmaz. Nötrler tüm kötü enerjiyi ve yaşa diye fısıldar tüm kötülüklere tüm haksızlıklara rağmen. Orada bir köy var uzakta gitmesekte görmesekte o köy bizim köyümüzdür yalanlarıyla doldururlar insanların.

Differences are good and we must respect each other. Don’t be greedy and separate yourselves from each other.” Cemalnur Sargut

(allah hayırlı insanlarla karşılaştırsın.)